DE WERELD PANDEMIE! VAN TANZANIA NAAR DE ONGEREPTE BUSSUMSE HEIDE

DE WERELD PANDEMIE!

VAN TANZANIA NAAR DE ONGEREPTE BUSSUMSE HEIDE

Bij het zien van een filmpje over de Muskathlon (marathon) in Tanzania en om op deze manier geld bijeen te brengen voor Stichting Compassion, die opkomt voor kinderen in extreme armoede wereldwijd, dacht ik ‘daar wil ik aan meedoen’. 

Omdat ik nog nooit eerder een marathon had gelopen, wilde ik mij hier goed op voorbereiden. 

Ik kwam bij 2.0 Vitaal terecht en heb begin 2020 bij Eric een inspanningsonderzoek gedaan op de fiets. Waarbij Eric mijn maximale hartslag, omslagpunt, VO2max en inspanning zones heeft bepaald. Vervolgens een gepersonaliseerd schema op hartslagen opgesteld en mij voorzien van de juiste tips over voeding, ademhaling en rust. 

Vol goede moed startte ik mijn 1e training op 9 maart. Gedurende 18 weken hield ik een logboek bij van mijn trainingen en rusthartslagen. 

Toen begon de wereldwijde crisis roet in het eten te gooien. Alle trainingen had ik steeds kunnen uitvoeren, maar de Heuvelrugloop in Doorn (halve marathon) eind juni werd afgelast. Ik heb toen zelf een route uitgezet en de afstand gelopen om te kijken waar ik op dat moment stond. In diezelfde tijd kreeg ik te horen dat de Muskathlon van oktober in Tanzania niet door zou gaan. Wat een teleurstelling. Wat nu? 

De organisatie besloot om met de groep (ca. 50 personen) de Muskathlon tijdens een weekend in Oost-Nederland te organiseren. Hierop heb ik besloten door te gaan met trainen en met het werven van sponsorgeld. Na de zomer liepen de corona-besmettingen zodanig op dat de organisatie een maand voor het weekend aangaf het niet verantwoord te vinden om het evenement door te laten gaan. Wat een teleurstelling. 

De organisatie moedigden ons aan om zelfstandig onze sportieve uitdaging te voltooien. T-shirt, startnummer en een ingepakte medaille werden aan ons opgestuurd. Dit was wederom even schakelen: in plaats van dat ik in Tanzania een marathon zou lopen, kwam het nu neer op een zelf uitgezette route die ik alleen zou moeten lopen. Maar ik wilde het tot een goed einde volbrengen en heb een route uitgezet door de bossen en hei van het Gooi. Van Bussum naar de Lage Vuursche en weer terug. 

Zaterdagmorgen 24 oktober om 08.00 uur was het zover. Ik stond op de hei aan de start. En daar wachtte mij een complete verrassing! Bij de start stonden 2 lopers van mijn loopgroep om mij succes te wensen en er stonden 3 lopers (waarvan 1 met fiets) klaar om met mij mee te gaan. Wat een mooi gebaar! Het bleek nog mooier te zijn. Er haakte bij iedere 5 km 2 à 3 lopers af en anderen weer aan, waardoor ik geen meter alleen heb gelopen. Mede hierdoor heb ik het goed kunnen volhouden. Mijn man stond op verschillende punten met water en bananen op te wachten en er waren langs de route een aantal lopers om foto’s en/of video’s te maken die werden gedeeld in een groepsapp ‘Support Jacqueline’. Zo kon iedereen van de loopgroep goed in de gaten houden waar ik op dat moment liep. Rond de 30 km kreeg ik een beetje last van mijn linker knie en kuit, het ebde gelukkig snel weer weg. Vanaf km 33-34 werd het wel steeds zwaarder, maar ik kon blijven genieten van de route, het weer dat steeds zonniger werd en ik was iedere keer benieuwd welke lopers er zouden aanhaken. Zo kwam ik steeds dichterbij de 42 km en 195 meter. 

Als klap op de vuurpijl werd ik bij mijn laatste kilometer opgewacht door mijn dochter (18) en zoon (13). Zij begeleiden mij verder naar de finish. Hier stonden veel lopers van mijn groep een aantal vrienden en familieleden (uiteraard op ruime afstand)! Wat een feest en een heerlijk gevoel om mijn horloge eindelijk stop te zetten bij 42,2 km (oftewel 54.926 stappen!).😅 Ik had het gehaald in een tijd van 5 uur en 17 minuten. Wat was ik blij en wat was het uiteindelijke een prachtige ervaring geworden, die ik voor geen goud had willen missen en waar ik nog lang van zal nagenieten.

In de week na de geweldige dag is mijn herstel goed verlopen. Na wat tips en adviezen van Eric. Ik ben dan ook blij dat ik heb gekozen voor 2.0 Vitaal om mij het afgelopen jaar te begeleiden.


Naar een doel toewerken: VAKANTIE!

Naar een doel toewerken: VAKANTIE!

Terwijl ze steeds meer afvalt nadert de dag van de niertumor operatie. Janet krijgt uiteindelijk een sonde en gaat uitgeput de operatie in. 

Een paar weken na de operatie gaan we met haar aan de slag. Met hele kleine stapjes bouwt ze langzaamaan haar energievoorraad op. Doel; op vakantie en doen en eten waar ze zin in heeft. Ze traint drie keer in de week, doet elke dag ademhalingsoefeningen en groeit weer in omvang en…..  in zelfvertrouwen. 

Het valt af en toe niet mee. Vooral niet als het besef echt doordringt dat het heel anders had kunnen aflopen. Soms bouwen we een wandelcoaching in, flink doorstappen (op de juiste hartslagen) in de natuur en ondertussen 1 op 1 haar gevoel bespreken. Ook leert ze de balans tussen rust, werk en bewegen beter in te schatten en toe te passen in haar leven. Ze koopt een nieuwe sportoutfit. En krijgt er plezier in om ook met anderen te trainen. We horen steeds vaker haar gulle lach. Met haar onverbeterlijke optimisme groeit ze naar de vertrekdatum.

Met voldoende energie, vertrouwen en positiviteit gaat Janet op vakantie! Heeft een geweldige vakantie met fietsen, wandelen en lekker eten. Ze komt 5 kilo aan die er daarna weer afgetraind mogen worden ;-). Ze “leeft” weer, valt weer binnen de maatschappij en kan weer genieten van het leven. Doel behaald!


Van gespannen onzekere middelbare scholier naar energieke geneeskunde student!

Van gespannen onzekere middelbare scholier naar energieke geneeskunde student!

Hannah van der Boom (20 jaar) vertelt; 

In september 2019 werd ik met klachten van voornamelijk persisterende hyperventilatie doorverwezen door de huisarts. Ik zat in een stressvolle periode, stond op het punt te beginnen met een nieuwe studie en merkte dat ik lastig met deze momenten van stress en spanning kon omgaan. Daardoor voelde ik mij gespannen met een ongecontroleerde ademhaling. Er moest iets gebeuren om dit te verbeteren, want ik merkte dat ik ontzettend moe werd van alle stress. Die spanning begon zijn tol te eisen en ik wilde dat dat stopte. 

De aanpak was om vanaf het begin van de behandeling mijn vitale functies in rust en tijdens inspanning te meten. Die bepaalde het behandelplan. In het begin vond ik het allemaal erg spannend en werden mijn waarden van ademhaling en hartslag maar moeizaam beter. Ook op de momenten dat er nog geen echte vooruitgang te zien was, kreeg ik opbouwende kritiek en werd op een prettige manier gemotiveerd om door te blijven gaan.

Stapje voor stapje begon het beter te gaan. Ik leerde met ademhalingsoefeningen om mijn ademhaling vanuit mijzelf rustiger te krijgen. En ook om na een inspanning weer op een normaal ademniveau te belanden. Thuis kon ik dit ook allemaal monitoren met de app van 2.0 Vitaal. Ik vond dit erg prettig, zodat ik zelf ook kon zien of de zaken beter gingen of niet. 

Ik heb een lange tijd zo’n twee keer per week getraind in de zaal van de praktijk, wat gedurende de behandeling steeds meer als ontspanning ging voelen. Ik maakte hier en daar een praatje en ik voelde me na een training altijd energieker dan ervoor. Dit gaf motivatie om door te gaan. Naast het trainen kreeg ik duidelijk uitleg over wat bepaalde vitale functies inhouden en ook zaken als leefstijl en denkwijze kwamen aan bod. De behandeling is dus erg breed, wat ik als prettig heb ervaren. Vragen kunnen altijd gesteld worden, hier kreeg ik altijd snel en duidelijk antwoorden op. 

Uiteindelijk bereikte ik wat betreft ademhaling en hartslag een stabieler niveau en heb ik, voor mijn gevoel, hier een betere controle gekregen. Als ik kijk naar mijn situatie bij binnenkomst en mijn situatie nu, is dat een wereld van verschil. Van een intens gestrest en gespannen persoon, ben ik rustiger en vooral energieker geworden. Door de continue monitoring, begeleiding en adviezen van en door mijn coach ben ik gekomen waar ik nu sta. 

Nu mijn behandeling zo goed als afgerond is, blijf ik zelf sporten en mijn vitale functies monitoren. Hierdoor blijf ik energiek en blijf ik trainen om ontspannen te worden op momenten waarop dit wat lastig is. Hierbij blijf ik de app van 2.0 Vitaal gebruiken. 


Bewegen op recept bij diabetes type 2; sleutel voor succes!

Bewegen op recept bij diabetes type 2; sleutel voor succes!

Maar al te vaak wordt er met de diagnose Diabetes type 2 in eerste instantie naar medicatie gekeken. Terwijl het vanuit een holistische visie (eigenlijk spreek ik liever van gezond verstand) veel meer voor de hand ligt jezelf af te vragen welke levensstijl de veroorzaker was? 

Op het recept zou dan ook kunnen staan: 

Meer bewegen, aangepaste voeding en inzicht in eigen levensstijl.

 

Kortom, de leefstijlknop moet om 

Dat kan prima zonder medicatie en zonder dieet. Iemand met diabetes type 2 staat constant in de suikerverbranding. Door te bewegen en te sporten in de goede inspanningszone (niet teveel en niet te weinig) en door ademhalingsoefeningen te doen waarin je echt tot rust komt (lagere hartslag, lagere ademfrequentie) kan deze persoon weer een vetverbrander worden. En dat is essentieel voor een gezond lichaam.

 

Voeden en niet vullen

Zonder een specifiek dieet, maar wel met inzicht en bewustwording kan je de voeding gaan aanpassen. Kennis daarover is dan ook een belangrijke eerste stap bij de verandering van leefstijl. Wij ontwikkelden een cursus met vragen als; Hoe werkt dat eigenlijk, die vetverbranding? Waarom is dat belangrijk? Wat kan je er zelf aan doen? Wat is het effect van de inname van suikers en vetten? Wat zijn goede vetten? 

 

Totaalaanpak

2.0 Vitaal ontwikkelde een totaal programma waarbij je met een hartslagmeter en een app een traject volgt van 24 weken. Je traint, leert en ondergaat de leefstijlverandering. En dat hoef je niet alleen te doen, want er is altijd een coach bij, live en via de app. De coach maakt een trainings/rustprogramma op maat. Dit kan bij een 2.0 Vitaal locatie, in de sportschool, buiten of thuis. 

Niet alleen tijdens het programma behaal je resultaat, maar vooral ook daarna. Als je eenmaal gewend bent  aan een andere leefstijl is de kans dat je nog iets anders wilt minimaal. Kennis en zichtbaar en voelbaar resultaat zijn daarom de sleutels tot succes.


If it is to be, it’s up to me….

If it is to be, it’s up to me ….

De uitputting nabij meldt Judith (48) zich bij de 2.0 Vitaal-coach. Met een doorverwijzing van de huisarts, een zeer lage bloeddruk en burn-out verschijnselen is het een wonder dat ze nog staat. Met een druk samengesteld gezin (drie van haar en drie van hem), een fulltime baan en een huishouden dat volledig op haar neerkomt is die vermoeidheid niet vreemd. De testen laten burn-out waardes zien. 

Ondanks tegenwerking van thuis (“onzin, dat heb jij toch niet nodig”), gaat ze aan de slag, omdat het als ‘nu of nooit’ voelt. De trainingen vallen zwaar, maar geven haar ook iets terug; tijd voor zichzelf. Dat zet zich door. Judith wordt zich meer en meer bewust van zichzelf, haar keuzes en de consequenties daarvan. Ondertussen gaat ze zich lichamelijk beter voelen door de balans tussen trainen, ademhaling en herstel te zoeken. Elke week gaat ze twee minuten langer trainen.

Haar kracht komt letterlijk terug. Ze realiseert zich dat ze net op tijd de weg naar zichzelf heeft teruggevonden. Er volgt een rigoureus besluit: zij gaat de scheiding in gang zetten. Dat brengt verdriet met zich mee, maar ook diepe gesprekken met haar kinderen, openheid en eerlijkheid over de thuissituatie en het besef dat ze elkaar gevangen hielden in een emotionele houdgreep. Ze besluit ook van baan te switchen zodat ze meer tijd voor zichzelf en de kinderen heeft. Langzamerhand valt ze af en krijgt ze meer energie om al die stappen ook echt te nemen.

Na drie maanden is de basis voor een ander leven gelegd. Een ding weet ze zeker: ze wil nooit meer in een situatie terechtkomen waarin ze zichzelf ondergeschikt opstelt en ze haar eigen belang en gezondheid ondermijnt.

Het trainen, de coaching, de zichtbare en voelbare verandering, maar vooral haar zelfinzicht hebben nieuwe deuren geopend. 


Hoe het lukte om fit te worden met kanker!

Hoe het lukte om fit te worden met kanker!

25 november 2018. Een dag om nooit te vergeten: diagnose borstkanker. Marleen(56) krijgt een borstsparende operatie, met chemo en geen bestraling, wel met elke twee weken immunotherapie. 

Wat doe je met kanker als je een actieve en sportieve persoonlijkheid hebt? 

Marleen besluit het kankertraject ook zo in te gaan; actief en sportief. Ze gaat aan de slag met de 2.0 Vitaal-coach om zo energiek mogelijk te blijven. Kan dat eigenlijk wel, vraagt ze zich af? Moet ik me niet rustig houden?

Het antwoord luidt; Herstel is bewegen is rust is balans is herstel is bewegen is rust is balans is …..

Samen met haar coach gaat ze op zoek naar haar (unieke) balans:

Ze traint 17 weken alleen op calculated AT (De vorm van de dag), want een inspanningstest op de fiets waarbij je naar je maximale hartslag gaat, is voor nu te zwaar en bovendien niet zinvol, gedurende de behandelingen waarbij het lichaam steeds anders belastbaar is. Ze bouwt haar training op tussen de therapieën door. Met een maximale belasting van drie keer per week en het schema: 6 minuten warming up-, 20 minuten trainen in duur 2, – 6 minuten cooling down en 6 minuten ademtherapie.

De eerste dag van het 2.0 Vitaal programma valt het haar zwaar. Marleen heeft veel vermoeidheidsklachten en ze kan haar arm niet goed bewegen. Ze zet door, traint op haar hartslag en gaat niet over die grens. Ook de ademtherapie neemt ze zeer serieus en ze voert die frequent uit. In de tweede week voert ze haar sporttijd op en dat geeft moed. Het is steeds zoeken naar het goede trainingsschema met alleen cardio; fietsen past daar het beste bij.

Ondertussen probeert ze te blijven doen waar ze blij van wordt; schaatsen en groepslessen op de sportschool: Yoga en pilates. Ze gaat skiën en door met leven. In week 17 is ze echt flink vooruit gegaan.

10 maart: Het behandeltraject is voorbij, de immunotherapie achter de rug: Marleen voelt zich ‘onwijs goed’, heeft het hele traject met minimale medicatie en complicaties doorstaan en gaat verder met de opbouw van het trainingsschema om fit te blijven. 

“Bewegen heeft mij enorm geholpen om dit proces door te komen, het heeft mij vertrouwen in mijzelf gegeven plus het gevoel dat ik sterk ben gebleven. Samen met een coach die met je ‘meebeweegt’. Nu ik op deze positieve manier heb ervaren wat sport met je doet en ik continu aan mijn leefstijl heb gewerkt, ga ik dat niet meer veranderen.”


En dan heb je plotseling de diagnose van een ernstige ziekte…

En dan heb je plotseling de diagnose van een ernstige ziekte…

Martijn (42) loopt vermoeid de sportschool binnen. 

Hij voelt zich niet fit, is gelig van kleur en denkt dat hij misschien wel een burn-out heeft. De volgende dag ligt hij in het ziekenhuis met de diagnose MDS (Myelodysplastisch syndroom is een groep van beenmergziektes waarbij de aanmaak van bloedcellen is verstoord)

De enige remedie is stamceltransplantatie. Om die te kunnen ondergaan, moet hij eerst op krachten komen. Hij meldt zich bij 2.0 Vitaal. Op dat moment heeft hij een hele hoge ademfrequentie van 25 keer per minuut en een Heart Rate Variability tussen de 15-20.  Dat is vergelijkbaar met iemand die continu aan het sporten is. 

De 2.0 Vitaal-coach maakt een trainingsprogramma en start met cardio;  3x per week,  6- minuten warming up, 10 minuten fietsen, 6 minuten cooling down en 6 minuten ademhalingsoefeningen. Op basis van een calculated omslagpunt, want een inspanningstest op de fiets doen en tot de maximale hartslag gaan is nu niet aan de orde.

De focus ligt op de ademhaling, het lichaam leren echt tot rust te komen. Alleen door je hartslag te laten dalen door je ademfrequentie naar beneden te brengen, herstelt je lichaam. De ‘motor’ komt dan eindelijk tot rust. En dat is hard nodig voor Martijn.

7 Weken lang worstelt Martijn zich door de dagen heen, dan vindt de stamceltransplantatie plaats. Hij ligt in het ziekenhuis en doet daar nog eens 6 futloze weken niets.

Daarna start hij de training opnieuw, van voren af aan. In 6 weken bouwt hij op naar 20 minuten wandelen. Het keerpunt komt als zijn bloedwaardes herstellen en de specialist ziet dat hij goed herstelt. De trainingen bij 2.0 Vitaal worden uitgebreid en uiteindelijk zelfs overgaat op hardlopen. Een sport die hij verafschuwde en nooit meer had verwacht dat ooit nog te gaan doen. Een mentale en fysieke overwinning. Elf maanden lang traint hij drie keer per week samen met zijn coach. Daar gaat een techniektraining aan vooraf om echt goed te leren hardlopen. 

En nu exact een jaar later na de transplantatie rent hij 6-10 kilometer op de heide en is ook weer volledig aan het werk.

“Er is een hoop gebeurd dit jaar, mijn leven had ook voorbij kunnen zijn. Alles komt in een ander perspectief te staan: werk, vriendschappen en mijn eigen levenshouding. Ik heb mijn leefstijl radicaal moeten veranderen. Gelukkig is mijn vrouw met mij mee gaan trainen;-)”